Τα παραμύθια στη ζωή των παιδιών

Το παραμύθι διακατέχει σημαντική θέση στη ζωή των παιδιών προσχολικής εκπαίδευσης. Τα παιδιά μπορούν να μάθουν μέσα από ένα ευχάριστο και δημιουργικό κλίμα νέες πληροφορίες για διάφορα θέματα. Το παραμύθι είναι ένα κειμενικό είδος τόσο αγαπητό και ελκυστικό στα παιδιά και πέρα από τις πληροφορίες που μπορούν να πάρουν από αυτό περνούν την ώρα τους με ένα ευχάριστο αλλά συνάμα δημιουργικό τρόπο.

Επομένως, το παραμύθι χωρίς να αποτελεί μάθημα έχει πολλά πλεονεκτήματα και είναι ένα αξιόλογο παιδαγωγικό εργαλείο για τον εκπαιδευτικό.

Ποια είναι λοιπόν η αξία του παραμυθιού;

  • Το παραμύθι καλλιεργεί τη μητρική γλώσσα των παιδιών μέσα από πρακτικές αναδιηγήσεις και δραματοποίηση
  • Εξάπτει τη φαντασία και αναπτύσσει τη δημιουργικότητα, επεκτείνει τη σκέψη και αξιοποιεί τις δυνατότητες των παιδιών
  • Καλλιεργεί το διάλογο και τη γλωσσική έκφραση, ευνοεί την πολυφωνία των απόψεων, διευρύνει το λεξιλόγιο και αναπτύσσει την φαντασία
  • Καλλιεργεί και εξασκεί τη μνήμη
  • Εξοικειώνει με διάφορες μορφές τέχνης
  • Καλλιεργεί κλίμα συνεργασίας και ομαδικής εργασίας
  • Αναπτύσσει την κριτική και δημιουργική σκέψη των παιδιών
  • Και βέβαια, συμβάλλει στην ολόπλευρη ψυχοκινητική, γνωστική, αντιληπτική και συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού.

Το παραμύθι επομένως, αποτελεί ένα σημαντικό εργαλείο στα χέρια του εκπαιδευτικού –δυστυχώς όχι ακόμη πλήρως αναγνωρισμένο από όλους- το όχημα ή το μέσο που κάνει τη μάθηση πιο ενδιαφέρουσα και ελκυστική και βοηθά τα παιδιά να προσεγγίσουν τη γνώση και να κατανοήσουν πως να μαθαίνουν αβίαστα, ευχάριστα και διασκεδαστικά. Γιατί τελικά αυτός είναι ο σκοπός μας: να κάνουμε τη γνώση ευχάριστη και δημιουργική για το παιδί έχοντας ως αφετηρία τα ενδιαφέρονται και τις ανάγκες του και στοχεύοντας στη σφαιρική ανάπτυξη της προσωπικότητας και των ικανοτήτων του αξιοποιώντας όλους τους τύπους της νοημοσύνης του.  

Σε μια ζωή – ταξίδι το παραμύθι μας συναντά, από πολύ νωρίς, από τους πρώτους μήνες της γέννησης μας. Κι ενώ κατά περιόδους αφήνεται ξεχασμένο στην άκρη, με το πρώτο κλάμα ενός μωρού που έρχεται στη ζωή και στο σπίτι μας ξανατρυπώνει στις βιβλιοθήκες μας και στις καρδιές μας.

Τα παιδιά μικρότερα ή μεγαλύτερα, ως γονείς, ως παππούδες, ως δάσκαλοι έχουν την τύχη να γεμίζουν τη ζωή τους με παραμύθια, λέξεις και εικόνες. Τα ξεφυλλίζουμε, τα διαβάζουμε, τα χαιρόμαστε, τα σεβόμαστε, ζούμε μαζί τους και πολιτογραφούμαστε πολίτες της χώρας των Γραμμάτων και των Χρωμάτων.